ปฐมกาล 3:1-7
ฟังผ่านYouTube : https://www.youtube.com/embed/9N5QoY2tczM

“ในบรรดาสัตว์ป่าที่พระเจ้าทรงสร้างนั้น งูฉลาดกว่าหมด มันถามหญิงนั้นว่า <<จริงหรือที่พระเจ้าตรัสห้ามว่า <อย่ากินผลจากต้นไม้ใดๆในสวนนี้> >> หญิงนั้นจึงตอบงูว่า <<ผลของต้นไม้ต่างๆในสวนนี้เรากินได้ เว้นแต่ผลของต้นไม้ที่อยู่กลางสวนนั้น พระเจ้าตรัสห้ามว่า <อย่ากินหรือถูกต้องเลย มิฉะนั้นจะตาย> >> งูจึงพูดกับหญิงนั้นว่า <<เจ้าจะไม่ตายจริงดอก เพราะพระเจ้าทรงทราบอยู่ว่า เจ้ากินผลไม้นั้นวันใด ตาของเจ้าจะสว่างขึ้นในวันนั้น แล้วเจ้าจะเป็นเหมือนพระเจ้า คือสำนึกในความดีและความชั่ว>> เมื่อหญิงนั้นเห็นว่า ต้นไม้นั้นน่ากิน และน่าดูด้วย ทั้งเป็นต้นไม้ที่มุ่งหมายจะให้เกิดปัญญา จึงเก็บผลไม้นั้นมากิน แล้วส่งให้สามีกินด้วย เขาก็กิน ตาของเขาทั้งสองคนก็สว่างขึ้น จึงสำนึกว่าตนเปลือยกายอยู่ ก็เอาใบมะเดื่อมาเย็บเป็นเครื่องปกปิดร่างไว้”

งานอบรมที่เพิ่งจัดขึ้นในเมืองดัลดัส รัฐเท็กซัส ประเทศสหรัฐอเมริกา อาจารย์อ็อก ซู พาร์ค ได้เทศนาในบทปฐมกาลอย่างจริงจัง โดยเฉพาะเรื่องของการตามเสียงที่ได้ยินจากมารซาตาน ไม่ใช่เสียงที่มาจากพระเจ้า ส่วนตัวผมเป็นคนที่กลัวความผิดพลาด จนบางครั้งก็รู้สึกอายในตัวเองและเกิดการตั้งคำถามกับตัวเองว่าผมเป็นอาจารย์จริง ๆ หรือ แต่ความคิดเหล่านี้จะเข้ามาในจิตใจของเราก็ต่อเมื่อเราเลือกที่จะฟังเสียงของมารซาตานโดยที่เราคิดว่าสิ่งนั้นเป็นสิ่งที่ดีกับเรามากกว่าพระคำของพระเจ้า

ครั้งหนึ่งผมเคยพาคนไทยที่เป็นศิษยาภิบาลไปเข้าร่วมงานอบรมที่เกาหลี โดยทางโบสถ์ได้รับผิดชอบค่าใช้จ่ายให้ทั้งหมด แต่เมื่อไปถึงสนามบินผมก็พบว่ากลุ่มคนเหล่านั้นหลอกใช้ผมเพื่อเข้าประเทศเกาหลีไปทำงานและพวกเขาก็หนีไปจากสนามบิน เมื่อไปถึงงานอบรมผมก็เลี่ยงที่จะไปเจอกับอาจารย์พาร์ค เพราะผมกลัวว่าจะถูกตักเตือน จนตัวผมถูกประกาศตามหาตัวเพื่อให้มารับสายจากตำรวจ และพวกเขาแจ้งว่าไม่ให้ผมไปไหนเพราะอีกสองสามวันจะเดินทางมาหา ขณะนั้นผมรู้สึกกลัวและไม่รู้จะต้องทำอย่างไร แต่ก็ตัดสินใจไปเข้าร่วมการประชุมครูกลุ่มตามโปรแกรมที่จัดขึ้น และในระหว่างการประชุม อาจารย์พาร์ค ก็ให้ผม และภรรยา ออกมาเต้นเพลง Under the sea ราวกับว่าไม่มีอะไรเกิดขึ้น หลังจากนั้นตลอดช่วงการอบรม ภายในจิตใจของผมก็คิดแต่เรื่องที่ตำรวจจะมาหา และคิดว่าตนเองจะต้องเข้าคุก จึงทำให้ไม่ได้ตั้งใจฟังพระคำหรือการสามัคคีธรรมเลย

อีกทั้งใน World Camp 2012 ตอนที่อาจารย์พาร์คได้ทราบข่าวว่ามีนักเรียนนักศึกษาได้รับการชำระบาปผ่านการเข้าร่วมกว่า 300 คน อาจารย์พาร์ค จึงได้โทรหาผมขณะกำลังถ่ายทอดสดรายการข่าวประจำสัปดาห์ของคริสตจักรข่าวประเสริฐทั่วโลก และให้ผมได้แบ่งปันคำพยาน แต่ผมกลับบอกว่ามีผู้ชำระบาปอยู่เพียง 50 คน และไม่มีผู้ใดมาโบสถ์เลยหลังจากนั้น เป็นเหตุทำให้อาจารย์พาร์ค กดตัดสายโทรศัพท์ที่กำลังคุยกับผมทิ้งไป หลังจากวันนั้นไม่นานผมจะต้องไปเจอกับอาจารย์พาร์ค ในงานอบรมที่ประเทศฟิลิปปินส์ แต่ผมรู้สึกว่าไม่อยากเจอ และอยากจะหลบหน้า จนกระทั่งมีเหตุที่จะต้องขึ้นลิฟต์ไปพร้อมกันกับอาจารย์พาร์ค ในตอนนั้นอาจารย์ได้ยื่นมือออกมาเหมือนจะทักทายผม พร้อมบอกว่า “ขอบคุณนะ” ผมรู้สึกไม่เข้าใจที่ได้รับคำขอบคุณ เพราะคิดว่าควรได้รับการตักเตือนจากเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นก่อนหน้านี้มากกว่า หลังจากนั้น อาจารย์พาร์คก็พูดต่อว่า “ลูกชายของเธอมาอยู่ที่โรงเรียนมิชชันนารีนี่ ขอบคุณนะ” ผ่านทางเหตุการณ์นี้ผมจึงได้เข้าใจว่า อาจารย์พาร์ค ไม่ได้จดจำความผิดพลาดของผมเลย แต่กลับมีเพียงความรู้สึกขอบคุณกับสิ่งดี ๆ ที่เกิดขึ้นในข่าวประเสริฐเท่านั้น

โรม 8:1

“เหตุฉะนั้นการลงโทษจึงไม่มีแก่คนทั้งหลาย ที่อยู่ในพระเยซูคริสต์”

มารซานตานมักจะให้ความคิดกับเราว่าเมื่อเราทำผิดพลาดเราจะถูกเกลียดหรือถูกลงโทษ และหลายคนก็หลงเชื่อกับสิ่งนั้น จนทำให้อยู่ในความมืดและความสิ้นหวัง เช่นกันกับอาดัมและเอวาที่ถูกงูหลอกให้กินผลไม้สำนึกดีสำนึกชั่ว เพราะงูรู้ดีว่าในจิตใจของพวกเขามีความกลัว และจิตใจที่ค่อย ๆ ตายลงไปแบบนี้ ทำให้งูมาหลอกได้ง่าย ๆ ทั้งที่ในความเป็นจริง เมื่อเรารู้ตัวว่ามารซาตานกำลังหลอก เราควรคุกเข่าลงต่อหน้าพระเจ้าและขอความช่วยเหลือจากพระองค์ เนื่องจากเราไม่สามารถเอาชนะมารซาตานได้ด้วยตัวเอง

“ถ้าพระเจ้าไม่เมตตาพวกเรา จะมีใครที่จะมานั่งอยู่ในงานอบรมนี้ได้” เป็นสิ่งที่อาจารย์พาร์ค เน้นย้ำอยู่หลายครั้งในงานอบรมครั้งนี้ ไม่ใช่ความเก่งหรือความดีของเราที่ทำให้เราได้รับพระคุณมากมายขนาดนี้ แต่เป็นเพราะความเมตตาของพระเจ้า และแม้ว่าเราจะอ่อนแอหรือโง่แค่ไหน แต่พระเจ้าก็ยังรักเราและพระเยซูก็สิ้นพระชนม์บนไม้กางเขนให้กับความผิดบาปของเราแล้วทั้งสิ้น พระประสงค์ของพระเจ้าก็คืออยากให้เรามีความสุขอยู่ในความรักนั้น

อย่าตามเสียงของมารซาตาน เพราะมันมุสา จงเชื่อเพียงพระคำของพระเจ้า เพราะพระคำของพระเจ้ามีแต่จะอวยพรเรา และทำให้ความกลัวในใจของเราหายไป ถ้าใช้ชีวิตอยู่ในความเมตตาของพระเจ้าก็ไม่มีอะไรต้องกังวล จงให้ความรักของพระเจ้าใหญ่โตอยู่ในใจของเรา นั่นคือสิ่งที่พระเจ้าต้องการ