1 ซามูเอล 2:1-11
รับฟังผ่านYouTube : https://www.youtube.com/live/-zDyuzDPOTw?si=RrMiLSRTFYhK0VFK

“นางฮันนาห์ได้อธิษฐานและกล่าวว่า “จิตใจของข้าพเจ้าชื่นชมในพระเจ้า ในพระเจ้ากำลังของข้าพเจ้าก็เข้มแข็ง ปากของข้าพเจ้าก็อ้ากว้างเข้าใส่ศัตรูของข้าพเจ้า เพราะข้าพเจ้าเปรมปรีดิ์ในความรอดของพระองค์ ”ไม่มีผู้ใดบริสุทธิ์ดังพระเจ้า ไม่มีผู้ใดนอกเหนือพระเจ้า ไม่มีศิลาใดเหมือนพระเจ้าของข้าพเจ้าทั้งหลาย อย่าพูดโอหังอีกต่อไปเลย อย่าให้ความจองหองออกมาจากปากของเจ้าเลย เพราะพระเจ้าทรงเป็นพระเจ้าของความรู้ การกระทำทั้งหลายพระองค์ทรงเป็นผู้ชั่งตรวจ คันธนูของผู้มีกำลังก็หัก แต่ผู้ที่ซวนเซก็ได้กำลังมาคาดเอว บรรดาคนที่เคยกินอิ่มก็ต้องออกรับจ้างหากิน แต่คนที่เคยหิวก็หยุดหิว คนที่เป็นหมันมีบุตรเจ็ดคน แต่นางที่มีบุตรมากก็เหี่ยวแห้งไป พระเจ้าทรงประหารและทรงให้มีชีวิต พระองค์ทรงนำลงไปถึงแดนคนตายและก็นำขึ้นมา พระเจ้าทรงกระทำให้ยากจนและทรงกระทำให้มั่งคั่ง พระองค์ทรงกระทำให้ต่ำลงและพระองค์ทรงยกขึ้น พระองค์ทรงยกคนยากจนขึ้นจากผงคลี พระองค์ทรงยกคนขัดสนขึ้นจากกองขยะ กระทำให้เขานั่งร่วมกับเจ้านาย และได้ที่นั่งอันมีเกียรติเป็นมรดก เพราะว่าเสาแห่งพิภพเป็นของพระเจ้า พระองค์ทรงวางพิภพไว้บนนั้น “พระองค์จะทรงดูแลย่างเท้าของธรรมิกชนของพระองค์ แต่คนอธรรมจะต้องนิ่งอยู่ในความมืด เพราะว่ามนุษย์จะชนะด้วยกำลังของตนก็หาไม่ ศัตรูของพระเจ้าจะแตกเป็นชิ้นๆ พระองค์จะทรงเอาฟ้าร้องในสวรรค์ต่อสู้เขา พระเจ้าจะทรงพิพากษาที่สุดปลายพิภพ พระองค์จะทรงประทานกำลังแก่พระราชาของพระองค์ และจะทรงเสริมอำนาจของผู้ที่พระองค์ทรงเจิมไว้” แล้วเอลคานาห์ก็กลับไปบ้านที่รามาห์ และเด็กนั้นก็ปรนนิบัติพระเจ้าต่อหน้าเอลีปุโรหิต”

ฮันนาห์อธิษฐานกับพระเจ้าเพื่อขอลูก เอลีคนปุโรหิต ที่ไม่รู้ใจของฮันนาห์จึงบอกว่าเธอเมา ตอนที่ผมอ่านพระคำนี้อีกครั้ง ผมรู้สึกว่าฮันนาห์มีใจที่มีค่ามาก เพราะเมื่อตอนที่มีคนมองว่าเธอเป็นคนเมา หากเป็นคนอื่นคงมีใจที่โกรธ และคงไม่พอใจผู้รับใช้ของพระเจ้า สุดท้ายอาจจะปิดใจและไปตามทางของตัวเอง

1 ซามูเอล 1:15-16
“แต่ฮันนาห์ตอบว่า “มิใช่เช่นนั้นเจ้าค่ะ ดิฉันเป็นหญิงที่มีทุกข์หนักดิฉันมิได้ดื่มเหล้าองุ่นหรือเมรัย แต่ดิฉันระบายความในใจของดิฉันออกต่อพระเจ้า ขออย่าถือว่าหญิงผู้รับใช้ของท่านเป็นหญิงเลว ที่ดิฉันพูดตลอดมานั้น ก็พูดด้วยความกระวนกระวายและความทุรนทุรายมาก”

พระคำนี้ เราเห็นจิตใจของฮันนาห์ที่มีต่อเอลี เพราะเธอยังมองว่าท่านเป็นเจ้านาย ส่วนเธอคือผู้รับใช้ของเอลี ใจที่ฮันนาห์มีนี้คือใจที่มีค่ามาก เมื่อเราใช้ชีวิตบนโลกนี้ก็รู้สึกว่า ไม่มีใครรู้ใจเรา รู้สึกว่าคนนี้ไม่ชอบเรา เราก็ไม่ชอบเขา จนไม่อยากนั่งกินข้าว หรือพูดคุยด้วย หากมีใครบางคนเกลียดเรา เราจะรู้สึกเกลียดมาก จนบางครั้งอยากให้เขาตายหรืออยากฆ่าเขา แต่ฮันนาห์กลับได้มีใจเรียกเอลี ว่าเจ้านายได้

เมื่อเราใช้ชีวิตบนโลกนี้ก็จะมีคนเกลียดเรา จนทำให้บางครั้งเรานอนไม่หลับ หรือเรามาโบสถ์แล้วผ่านไป 10 ปี ก็ยังไม่มีลูก เมื่อเราพบเหตุการณ์นี้เราคงปิดใจและไปตามโลกแทน แตกต่างจากจิตใจของฮันนาห์ที่ไม่มีลูก ถูกเข้าใจผิด และพบกับการต่อสู้มากมาย บ่อยครั้งที่เธอนอนไม่หลับ และทุกข์ทรมานจนกินข้าวไม่ได้

บางครั้งเราร้องไห้เพราะไม่มีเงิน ไม่มีบ้าน หรือไม่มีแฟน ถ้าเรามองตอนนี้อาจจะเป็นเรื่องใหญ่ แต่ถ้ามองด้วยความเย็นชา เรื่องนี้ก็ไม่ใช่เรื่องที่ต้องร้องไห้ ตอนแรกฮันนาห์ก็มีใจที่ร้องไห้เพราะไม่มีลูก แต่เมื่อออกไปอธิษฐานต่อพระเจ้า ก็ได้รู้ว่าที่ยังไม่มีลูก จนถูกดูถูก เพราะการไม่รู้ใจของพระเจ้าอย่างชัดเจนนั่นคือ ความทุกข์

เยเรมีย์ 2:19
“ความโหดร้ายของเจ้าจะตีสอนเจ้าเอง และการที่เจ้ากลับสัตย์นั้นเองจะตำหนิเจ้า เจ้าจงรู้และเห็นเถิดว่ามันเป็นความชั่วและความขมขื่น ซึ่งจะทอดทิ้งพระเยโฮวาห์ พระเจ้าของเจ้า ซึ่งความยำเกรงเรา มิได้อยู่ในตัวเจ้าเลย พระเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้แหละ”

พระเจ้าไม่ให้ลูกเพราะเพื่อให้ฮันนาห์เห็นว่า เธอทิ้งพระเจ้า และไม่มีใจยำเกรงพระเจ้า ในมุมหนึ่งเราอาจจะมองว่า พระเจ้าให้แต่ความทุกข์ แต่ความจริงพระเจ้าต้องการสร้างจิตใจที่ยำเกรงพระเจ้าแก่ฮันนาห์ ทุกคนต้องคิดกับคำนี้ให้ดี และจดเอาไว้ เพราะบ่อยครั้ง เรามักทุกข์ทรมานกับการไม่มีเงิน หรือไม่ได้แต่งงาน แต่ถามว่าเราเคยทุกข์ทรมานกับการทิ้งพระเจ้าหรือไม่ ในใจของเรา มักจะไม่คิดในสิ่งที่ควรคิด และกลับไปเสียเวลากับสิ่งที่ไม่ควรคิดแทน จนสูญเสียจิตใจที่ยำเกรงพระเจ้า และใช้ชีวิตเย่อหยิ่งบนโลกนี้

หากฮันนาห์ได้ลูกชาย และทุกสิ่งที่อยากได้ วันหนึ่งไม่ถูกใจก็คงทิ้งอย่างง่ายดาย แต่ในพระคำที่ได้อ่านวันนี้ หลังจากฮันนาห์อธิษฐาน และได้ลูกชาย เธอก็ได้ถวายลูกให้พระเจ้า เพราะเธออยากเรียนรู้ความเชื่อ และรู้จักพระเจ้าผ่านทางเรื่องที่เธอไม่มีลูก เมื่อพระเจ้าให้ลูกแก่เธอ เธอก็ดีใจที่ชื่นชมเพราะ พระเจ้า โดยไม่ได้ดีใจเพราะได้ลูกมา

นี่คือประเด็นที่สำคัญมาก เพราะพระเจ้าต้องการให้เราพบพระเจ้า และสามารถใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้ โดยสิ่งที่ฮันนาห์ตระหนักรู้คือ พระเจ้าเป็นผู้ที่จะให้เราตายหรือมีชีวิต จะให้เราร้องไห้หรือหัวเราะ จะให้เรายากจน หรือมั่งคั่งก็ได้ เราโตเป็นผู้ใหญ่แล้วเราต้องแตกต่างจากเด็กที่ร้องไห้เมื่อไม่ได้สิ่งที่ต้องการ

ผ่านทางพระคำนี้ ฮันนาห์ได้เป็นพยานว่า เธอที่เคยนั่งอยู่ในกองขยะ แต่เมื่อออกไปหาพระเจ้า พระเจ้าก็ได้ช่วยเธอ แล้วถามว่า เราออกไปหาพระเจ้าด้วยใจที่ฮันนาห์มีหรือไม่ เมื่อพระคำเข้ามาในเรา ความทุกข์ ความทรมาน และความเกลียดก็หายไป

สดุดี 139:1-4
“ข้าแต่พระเจ้า พระองค์ได้ทรงตรวจสอบข้าพระองค์ และทรงรู้จักข้าพระองค์ เมื่อข้าพระองค์นั่งลงและลุกขึ้น พระองค์ทรงทราบ พระองค์ทรงประจักษ์ในความคิดของข้าพระองค์ได้แต่ไกล พระองค์ทรงค้นวิถีของข้าพระองค์และการนอนของข้าพระองค์ และทรงคุ้นเคยกับทางทั้งสิ้นของข้าพระองค์ ข้าแต่พระเจ้า แม้ก่อนที่ลิ้นของข้าพระองค์จะพูด พระองค์ก็ทรงทราบความเสียหมดแล้ว”

พระเจ้าทรงทราบว่าเรานั่ง นอน และพูดอะไร ถ้าเราเชื่อพระคำนี้ ว่า พระเจ้าทรงทราบว่า เรากำลังทุกข์ทรมาน และกำลังเผชิญกับอะไรอยู่ เมื่อนั้นความกลัว ความกังวล และความสิ้นหวังก็จะหายไป

สุภาษิต 9:10-11
“ความยำเกรงพระเจ้า เป็นที่เริ่มต้นของปัญญา และซึ่งรู้จักองค์บริสุทธิ์ เป็นความรอบรู้ เนื่องจากเรา วันคืนของเจ้าจะเพิ่มทวีคูณ และปีเดือนแห่งชีวิตของเจ้าจะเพิ่มพูน”

การที่เรารู้ว่าพระเจ้าทรงทราบ และยำเกรงพระเจ้า นี่คือสติปัญญา และทำให้ชีวิตเราเพิ่มพูนขึ้น การใช้ชีวิตเช่นนี้เป็นชีวิตที่มีความสุขที่สุด

โฮเชยา 6:1-3
“มาเถิด ให้เรากลับไปหาพระเจ้า เพราะว่าพระองค์ทรงฉีก และจะทรงรักษาเราให้หาย พระองค์ทรงโบยตี และจะทรงพันบาดแผลให้แก่เรา อีกสองวันพระองค์จะทรงให้เราฟื้น พอถึงวันที่สามจะทรงยกเราขึ้น เพื่อเราจะดำรงอยู่ต่อเบื้องพระพักตร์พระองค์ ให้เรารู้จักให้เราพยายามรู้จักพระเจ้า การที่พระองค์เสด็จออกก็แน่นอนเหมือนอรุณ พระองค์จะเสด็จมาหาเราอย่างห่าฝน ดังฝนชุกปลายฤดูที่รดพื้นแผ่นดิน”

หากใจเรากลับไปหาพระเจ้า พระเจ้าจะทรงรักษาเราให้หาย และจะทรงยกเราขึ้น พระเจ้าอยากให้เรารู้จักพระเจ้า และมีความสุขจากการที่ได้พบพระเจ้า เหมือนฮันนาห์ที่ได้กำลังจากพระเจ้า และไม่มีใครมาแย่งไปได้ เราเองต้องกลับมาดูว่าเรากำลังใช้ชีวิตด้วยจิตใจแบบไหน หากเห็นอย่างชัดเจน จะสามารถคุกเข่า และก้าวออกไปหาพระเจ้าได้เหมือนฮันนาห์ที่ได้ลูกจากพระเจ้า จะใช้ชีวิตอย่างมีความสุขได้